4سال هستش که با توجه به شغلم مجبورم در روز حداقل بالغ بر 10ساعت رو پای نت باشم ،البته این اجبار و خستگی رو میشه با لذت استفاده از اینترنت با سرعت نامحدود بیشتر از 5 مگابایت رو تلافی کرد .
در هرصورت وقت زیادی رو پای نت می گذرونم و مدت زیادی هم نیستش (1 سال)که با مفاهیم ونمونه های وب 2 آشنا شده ام و در این مدت الگوی رفتاری و استفاده من از نت تغییرات بسیار زیادی داشته به گونه ای که در این مدت با خودم فکر می کنم که 3 سال گذشته من از اینترنت چه استفاده ای می کرده ام آیا؟
یک سال گذشته با مقالات و آموزشهای بسیاری در مورد تغییر رفتارهای اینترنتی و پیشنهاد هایی در مورد استفاده از سرویس های جدید برخورد می کردم ،که به سادگی و سرسری از تمامی این پیشنهاد ها می گذشتم .شاید روحیه ی مقابله ویا ترس از تغییر رفتار و عادات و یا حدر رفتم وقتی که شاید 50% از آن به بطالت می گذشت مانع از آن می شد که حتی یک بار یکی از این پیشنهادهای موجود رو تجربه کنم “مطمعنا شما هم اینطور بودید”
به خاطر دارم که کلمه فید برای من مفهوم خاصی نداشت غیر از غذا ،هر بار که با مطلبی در مورد فید برخورد می کردم بسیار سرسری از از آن می گذشتم و به سراغ مطالب دیگر می رفتم.
در برهه ای از زمان وبلاگ های بسیاری در مورد فیید مطالبی رو نوشتند و همین تکرار باعث شد که جدی تر در مورد فید مطالعه کنم و یک اکانت گوگل ریدر برای خودم بسازم .در همان روز اول گوگل ریدر برای من چنان جذابیتی داشت که فید بالغ بر 50 سایت و وبلاگ رو به ریدر اضافه کردم و افسوس می خوردم که چرا زود تر از این قابلیت وب استفاده نکردم .
در مورد لزوم تکرار اطلاع رسانی وبلاگها در باره ی تازه های وب، مطلبی رو از وبلاگ دکتر مزیدی (البته فکر کنم ) خونده بودم که اون مطلب در مورد من نوعی کاملا صدق می کرد .چون اگه اون تکرار و نوشتن جمع کثیری از وبلاگ ها در مورد فید نمی بود شاید من هم همچون بسیاری دیگر به صورت کاملا سنتی در حال وبگردی بودم.
خوب من هم به سهم خودم شما رو دعوت می کنم که اگه تا به حال از گوگل ریدر و سایر فید خوانها استفاده نکرده اید لذت وب گردی تون رو چندین برابر کنید .
